Σοφία Μακρή

​Στη δράση του L&D Studio "Aν Βραβευόσουν" πήρα τον ρόλο του interviewer, σε μια προσομοιωμένη συνέντευξη με έναν “βραβευμένο” HR Leader.
 

Και παρόλο που το βραβείο  δεν ήταν πραγματικό — όλα τα υπόλοιπα ήταν.
 

Ήταν μια άσκηση που τελικά εξελίχθηκε σε ένα μικρό masterclass για το πώς: 
-μιλάμε για την αξία,
-αναδεικνύουμε επιτεύγματα,
-και συνδέουμε εμπειρίες με νόημα.
 

 Το πιο ενδιαφέρον insight;
Ακόμα και σε αυτό το πλαίσιο, ο “υποψήφιος” δυσκολεύτηκε να μιλήσει για τα επιτεύγματά του.
Όχι γιατί δεν υπήρχαν (ήταν μάλιστα πολλά και σημαντικά, με ουσιαστικό impact).
Αλλά γιατί τα θεωρούσε δεδομένα.
Γιατί μιλούσε μέσα από το “εμείς”.
Γιατί εκπροσωπούσε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του.
 

 Εκεί, ο ρόλος μου άλλαξε. Δεν ήμουν απλά interviewer.Ήμουν facilitator της αφήγησης.
 

Και κάπου εκεί, μπήκε και η οπτική του coach.Με ερωτήσεις, με ενεργή ακρόαση, με χώρο.

• Για να πάμε πίσω από τα facts.

• Να συνδέσουμε τα κομμάτια.

• Να δούμε τον επαγγελματία ως άνθρωπο — παρόντα, όχι απλά προετοιμασμένο.

• Να μετατρέψουμε την εμπειρία σε ιστορία.

 

Και πόσο πιο δυνατή γίνεται η συζήτηση όταν φεύγει από τα “σωστά” και πηγαίνει στα “αληθινά”.

 

 Ακόμα πιο ενδιαφέρον ήταν ότι στην προσομοίωση συμμετείχαν και δύο μέλη της ΑΕΛΙΑ, τα οποία παρατηρούσαν τη διαδικασία και παρείχαν feedback και στους δύο μας ρόλους.

Αυτό πρόσθεσε μια ακόμη διάσταση μάθησης:
όχι μόνο εμπειρία και αναστοχασμός, αλλά και εξωτερικός καθρέφτης πάνω στη δυναμική της συνέντευξης.

 

 Και όλο αυτό μου θύμισε κάτι πολύ ουσιαστικό για εμάς στο Learning & Development:
Το L&D δεν είναι μόνο ανάπτυξη δεξιοτήτων. Είναι η ικανότητα να βοηθάς τους ανθρώπους:

• να αναγνωρίζουν την αξία τους

• να δίνουν νόημα σε αυτό που κάνουν

• και να το επικοινωνούν με αυθεντικότητα

 

Γιατί τελικά, το impact δεν είναι μόνο αυτό που κάνεις. Είναι και το πώς το συνδέεις, το κατανοείς και το αφηγείσαι.
Η μάθηση δεν συμβαίνει μόνο μέσα από frameworks και training programs.
Συμβαίνει στις συζητήσεις. Στις ερωτήσεις. Στον χώρο που δημιουργούμε για σκέψη.

 

Και μια προσομοίωση, ναι — μπορεί να γίνει ο πιο αληθινός χώρος μάθησης και ανάπτυξης